Waiting Every Night

My heart burns my body

The atmosphere turns

To alter the color

Every morning every sunlight

Every midnight it is all right

 

No more hours to think about you

It is normal to be without you

Do not trust me where is my home

I am alone also no room

 

It is simple to be clear

On the arm of thousand spear

In the garden, in the water

Makes it easy under shower

 

Ahh believe me I am dyeing

Ask about me I am not lying

No more today no more Wednesday

Going to home leave me a lone

 

 

 Giasu yari

 

I got this poem from one of Friend's Weblog, but I do not remember when I sent it to him.

١٠ جوزا ١٣٨٨ 

نویسنده و شاعر - گیسو یاری 

زير درخت دوري 
هم صداي تو هم تک درخت صحرا 
هم قصه بلبلان هم چشمک زدن ستاره گان 
ولي درد 
مي آزارد... هر بار... 
دردم را به تو گويم چي حاصل 
در کوچه هاي باران 
رو به آسمان خيره ام 
گريه اورا به گوش دارم امشب 
آه اورا به دل دارم امشب 
صداي نفس نفس او امشب 
هر ثانيه 
استخوان ام را براي هميشه 
ميسوزاند 
قلب ام ميگويد خيلي درد داري 
پس... 
گريه ات را بس کن 
بيا نزدم تا با مهر مادر 
دوباره مانع هر قطره اشکت شويم 
بالايت بيبن مادر ايستاده 
با نور و دستانت مادر 
با چشمه زلالت 
گيسويت را خرسند ساز 
قايق اميدهايم 
پرستو خواسته هایم 
شکیب خاطره هایم 
به من گفتي غريبانه مينويسم 
ولي من.. 
درد ترا 
چون خون ام در 
هر بند بند..... 
مهر مادر 
سر لوحه زندگي ساخته ام 
و تو 
ديگر گريه نکن 
چون روي کوه سرگردان 
هق هق گريه خواهم کرد 

A Sad Conversation with the Most Beautiful Rose

It looks cold but actually I am not cold at all

It looks scary but I am not scared at all

It has been a year that Gaisu lost you

Why you look miserable and do not want to look at me?

Do you have complained like me?

About what?

About life?

 

Listen to me this sunrise because the sky does not want to

Listen to me or let me do it

I feel alone this morning

The whole world does not want to perceive that

You are the only one

The one who cares about me

The one who can take off the tears from my wet face

 

Is this really hard to be serious about life?

It may be so tough for you to listen to me

Because it is morning

I came with news to share

I would like to go to an enormous mountain

Would you like to go with me?

I would like to build a house there

                                                                                                                                        And stay there  ever

How about you?

Do not leave me there because

Animals may eat me soon

After you get down from the top

You know that they are hungry right?

They are hungry like us

I am always hungry to see you

Your warmth helps me

When I build that house

I would keep you there forever

We will write a lot

We will disclose for the world

That

After we die

Not before

 

People would recognize our unhappiness

The world would know about our tears

Let’s maintain these sorrows and leave it in the

Peak of that mountain

The mountain that sometime can keep our house

A little house with a little equipment

It might have only a chair that I can sit

A window that I can see outside

A roof that does not let the rain comes in

A table where I can put my Moms picture

 

                                                                                                                                             

Really? How about your picture?

I can put yours near to my mom’s picture

Since you promised her that you

Will not leave me in that house

The house that I chose wrongly

Or not even wrong maybe

It is the real house and my real place

 

I welcome you to my place and we

Really can enjoy being there

I will be back tomorrow to see you

And tell the real plan about the journey

 

رفتی؟

   سخت بودوقتی رفتی
گرسنه زیر باران
شبانه اشک ریختم

نخواهی آمد تا آبد
بیا روزی که گیسوانم
مثل دوزخ داغ
مثل برفک صاف
‌ذره ذره زیر خاکها
نقش رویت را بیند

آنروزلالای شب
آفسوس سحر
فایدۀ جز
سوختن ندارد


ژاله های نیمه راه
میروددر هر طرف

دوست داری
لحظه های بی گناهی ام
دوست داری
سپیده های دورنگی ام
پس خیلی بدی
فراموش نکن آن نگاه
هر روزی ام

گیسو

بشنو

دارم میمرم

نپرس

این شرط دوستی

این وعده ساحل

هم رنگی دیگری

 

این چارهء غم نیست

این گریهء شمع را

با صد دو صد سال

در چهرهء گلبرگ

با هر سکوت فصل

خواهد تو نوشتی

 

یک روز دو روز نیست

این فاجعهء سرد

در یاسمن صبح

با پیرهن زرد

با دسته گل یاّس

خواهی تو سپردی

 

آخیر گناه من

یگ باره تو گفتی

من ابر مسافر

در گوشهء هر مرز

سرگردان و حیران

بستم و رفتم

نویسنده:

گیسو

غروب تلخ

صبح هم رسيد به پايان
نيامدي
سنگين تر از قهر
غروب شد
حساب شد تمام
آخير روي ميز سرد تنها نشستم
به ياد تو
به صبح تو قسم
ز آينه گذشتم
همه اندازه قايق
نوشتم روي ديوار
که تو افسرده خواهي بود
مرا همچون شقايق ها رها کردي
مرا همچون صدف ها زير پا کردي
چون سکوت شد
به يک آرزو
نگفتي باش که دوري ها
همه رنجش
به زير آب باران
روي پايم تر خواهد گشت

نويسنده
گيسو

   خیال شهرم

                                                                

                                    به گذشته نیگرم بازی روزگار شوم

 

                               به  سپیده نیگرم غمزده و خار شوم

 

                               به گل و باغ صنم پی نبرم روز آمید

 

                               به شب تار و غزل  فاجعه بیمار شوم

 

                               به چیر چیرک  صنوبر نگیرم  راه دیگر

 

                               به سحر برنخورم قافله سالار شوم

 

                               به پنجره دروغش شکسته قلب مرا

 

                               به قلب داغ تو هم قاتل گلزار شوم

 

                               به گفتگوی هنر بسته شده قصر جدید

 

                               به زیر برگ چنار چشمه‌‌‌ّ بی یار شوم

 

                               به عطر خانه معشوق نشوم گیتی غم

 

                                به یاد خاطر شبّو شبانه زار شوم

 

نویسنده:

گیسو

     پيوند کوه ها

 ابر سیاه کجا. برف  سفيد نقش بسته بود
آرام و بيمار پائين  پله هاي خاکريز
روي گونه هاي زرد رنگ عروسک برفي
پروانه های عقب گلبرگ
همه شادي ميکردند
رويم را گرداندم
او ساکت نه نگاه به روياها
نه پرواي زنده گي
دلهره داشت
لحظه روي سنگ ها
پائين تر از کوه او را ديدم
لحظه به لحظه گريه کرده بود
فريادي عجيب بود
بيا بيبن....
پاهايم ميلرزيد
ز پرستو هاي سرگردان پرسيدم
او را نديديد؟
همه گفتني ها تمام شد
ولي...
بيائيد ببوسد ژاله هاي آمشب را
تا جوابي...
روزم رسيد به شام
دنبالش را با ستاره ها گرفتم
نترسيد ز تاريکي
چون انجا  رمز  بود
آخیرکه   صفر شد
پيوند زنده گي...

جهت تکمیل دانسته های شعرم  چشم انتظار نقد و نظر بزرگان و استادان شعر و ادب هستم.

گیسو یاری